เจ็บแล้วจำ(อีกนาน)
posted on 14 Nov 2009 19:38 by iota-lavendriaวันนี้อขากจะจารึกไว้ในประวัติศาสตร์อีกสักวัน
ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกแต่อาทิตย์นี้ตากหาก
ย้อนไปวันจันทร....
เราส่งน้องไปเรียนเทควันโด (ด้วยรถมอไซ คู่ใจ ที่อยู่มาก่อนตั้งแต่เราเกิด นับเป็นพี่ได้เลยหละ)
ระหว่างนั้นเอง(นึกภาพต้นยางสูง ที่อยู่ทั้ง2ข้างทาง นะ)
เราก้เหลือบไปเห็น เอ่อมันเรียกไว้ไรดิ สูงๆสีเหลืองๆ ท่าจะเอาไว้ตัดต้นไม้มั้ง
มันพาดตั้งแต่ถนนไปถึงยอดต้นยางเลยอะ
ในขณะที่กำลังนึกพลางมองไอ้สูงนั้นไปด้วย
พอหันลงมาด้านหน้าอีกที
ก้เห็นตูดรถคันหน้าอยู่ห่างเราไม่ถึง4เมตร
เท้าเราเหนียวเบรกเต็มแรง
แต่ต่อจากนั้นเราก้ได้รับแรงกระแทกกลับมาจากด้านหน้าเข้าเต็มรัก(ตามกฎของนิวตันแป้ะ แรงกริยา=แรงปฏิกริยา)
คอนนั้นห่วงตัวเองจิงๆ เกิดมายังไม่เคยชนอะไรเลยนอกจากเสาที่บ้าน
แต่นี้มันนอกบ้านหว่า
สิ่งแรกที่ทำคือถามน้องที่อยู่ด้านหลังว่า ยังอยู่มั้ย แล้วก้สำรวจรถ
สตาทร์ติดหวะ
แล้วเราก้ไปต่อเลย
โดยลืมดูรถคันหน้าไปซะสนิท
พอถึงที่เรียนของน้องถึงได้ถามมัน
มันบอกว่าเห็นรถคันหน้ายุบลงไปด้วย=[]= แถมคนในรถก้หันมามอง
คนหนึ่งเค้าจะเปิดประตูรถออกมาอยู่แล้วด้วยTTTT [] TTTTT
อย่างงี้เรียกว่าชิ่งใช่มั้ยคับพี่น้อง
ทำไมผมเลวเยี่ยงนี้~~~~~~~~~~~~~~~~
แม้แต่ขอโทษยังลืมเลย แถมชิ่งอีก
โอ้ยยยยยย ขอโทษค้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
แล้วมันคงส่งผลให้ใน วันศุกร์......
เดินมาโรงรถ(ในรร.)
จะกลับบ้าน
อ้าวเฮ็ย!!!
หวกกันน็อตตูหายไปไหน!!
เลยไปถามลุงที่เค้าคอยเปิด-ปิดประตูด้านโรงรถ
ลุงเค้าก้ว่าจะช่วยหาให้(แถมลุงเค้าว่าไม่เคยมีหาย อ้าวแล้วไอ่*&$#%นี่มันมาจากไหนเฮ็ย)
แต่ใครในเอาไปได้ฟ่ะ ซื้อมาเพิ่งใช้ยังไม่ถึงปีเลยนะเว้ยยยยยยยยย
ยังไม่เคยแม้แต่จะเช็ด
แล้วก้มาจากผมไปเลยหรออออ~T*T
ยังไม่พอคับ วันนี้ วันเสาร์
หลังจากกลับการวิ่งมาราธอนที่รร. เราไม่ได้ไปวิ่ง กะจะไปช่วยงานครูแต่ดันตื่นสาย ไม่ทันอีกนั้น ซวยแล้ว1ดอก
ตอนบ่ายไปส่งน้องเรียนเทควันไดอีกแลล้วครับท่าน
ไม่มีปัญหาอะไรเลย จนกระทั่งขากลับ
เลือกกลับเส้นซุปเปอฯ
เร็วเยอะ ขี่เร็ว ทางตรง
แต่ก้โอเค
จนถึงเข้าซอยอีก20เมตรจะถึงบ้าน
โครมมมมมมมมมมเดียว
รถล้มครับท่าน
ตัวงี้ไถกับพื้นเลย เจ็บชิบบ
ตอนที่ยังนอนอยู่พื้นจำได้ คำแรกที่พูดมาคือ
"...ไอ่ชิด...."
ระเดิมด่าตัวเองก่อน
แล้วค่อยยันสังขารลุกมาดูแขนตัวเอง มันแสบที่สุดที่รู้สึกตอนนั้น
เลือดชิบเลย เห็นละก้ยิ้มเฮะๆให้แผลตัวเอง
ตอนนั้นเองเราได้ยินเสียงเหมือนมีรถมา เรางี้เท้าข้างนึ่งยังติดอยู่ใต้รถอยู่เลย
แต่ความจริงเป็นเสียงประตูบ้าน
มีพี่ผู้หญิงคนหนึ่งเปิดประตูออกมาแล้วมาช่วยเรา
พี่เค้าช่วยยกรถมอไซต์ แล้วถามเราว่าลุกไหวมั้ย
แล้วพี่เค้าก้ช่วยพยุงเราลุกแล้วบอกให้ไปใส่ยาในบ้านก่อน
เราเกรงใจพี่เค้าเลยบอกบ้านอยู่ใกล้นี้เอง ก้ใกล้จิๆงนะ
พี่เค้าก้ช่วยสตาร์ทรถให้
เราขอบคุณพี่เค้าแล้วออกรถจนถึงบ้าน
มาจัดการทำแผลเอง(บ้านเรากากมากอะ ไม่มีแอลกอฮอล์ คิดผิดป่าวว่ะ ที่ไม่ขอทำแผลบ้านพี่เค้า)
เราก้ออกรถไปซื้อแอลกอฮอล์กับผ้าก๊อต ยังไม่เข็ด=*=
ก้กลับมายังโอเคอยู่ฮะ
แต่เจ็บ จนตอนนี้ดึกละยังไม่หายเลย แต่เล่นถูทั้งแขงทั้งเข่า(เหนี่ยวกับถนนซะงั้นตู)
ปวดกระดูกข้อศอกแปลกๆด้วย
ถ้าไม่ดีคงจะไปหาหมอละฮะ ยังปิดพ่ออยู๋หว่า
ตั้งแต่วันจันละ ไม่ได้บอกไรเลย ทั้งๆที่สภาพรถเยินตั้งแต่วันนั้นละนะ(กระกร้าเบี้ยว กันชน(เรียกงี้ป่าว)แตก)
วันนี้แผลถลอกทั้งแขนทั้งขาพ่อก้ยังไม่เห็น สสายตามีปัญหาละจิงๆพ่อตู(สภาพรถก้มีรอยขูดขีดมากมาย เห็นละ ขนาดพลาสติกแข็งๆ ยังไปรอยลึก แขนยังอยู่ดีนี้ก้บุญแล้ว)
พอลองคิดดูแล้ว
เราเพิ่งมาขี่มอไซต์จริงจังเอาตอนม.4
เคยชนรถชาวบ้าน เกือบโดนชนก้บ่อย เคยฝ่าไฟแดงไม่ต่ำกว่า3ครั้ง รถก้ล้มแล้ว ยังไม่นับรวมที่ขี่โง่ๆ ไปหลายรอบ(มันเป็นเรื่องปลีกย่อยในการขี่หนะ)
มันเยอะเกินไปรึป่าวเนี่ย??
แต่ช่างเถอะ มาว่าด้วยการนอนน้อยทำให้การขับขี่ลดลงจริงหรือไม่
เราหลับเที่ยงคืน ตื่นตอน6โมง ขี่รถไปรร.
เมื่อวานหลับ5ทุ่มตื่น7โมง ??/
ทำไมหลับนานกว่าแล้วรถดันล้มได้ว้ะ
ไรฟ่ะ???
จบเถอะ เจ็บTT